5 vragen aan Willem de Vos, manager bij BMC, trainer, coach en interimmanager.

Laatst genoten opleiding: Opleiding tot consultant voor Group Relations

1. Waar krijg jij in je werk vooral energie van?
Als ik tijdens een activiteit, een training, een overleg, een interim-dag de ervaring heb dat we samen verder komen, geeft mij dat energie. Daarbij is het een goede indicator dat de tijd geen rol speelt. Een heel recent voorbeeld is een studiedag met een CvB/ managementteam, waarvan we het programma onder invloed van de omstandigheden helemaal hebben omgegooid; samen hebben we er een zinvolle dag van gemaakt.

2. Wat maakt dat bij jou in je werk de energie weglekt?
Bij het omgekeerde van punt 1 lekt mijn energie weg, als ik het gevoel heb dat ik aan mensen moet trekken, als iedereen alles van mij lijkt te verwachten. Gelukkig heb ik een heel eind afgeleerd om me te laten verleiden, veel energie te steken in mensen die niet willen, omdat dat toch niet werkt.

3. Wat doe je om fysiek, mentaal en spiritueel je energie op peil te houden?
Zonder onderscheid te maken tussen deze drie: mijn weekend is voor mijn gezin en mij, dan houd ik me niet bezig met mail, telefoon of offertes ik heb veel hobbies, waarvan televisiekijken er niet een is. Dat biedt me de mogelijkheid om ’s avonds nog een poosje te knutselen met oud hout of met glas in lood, verhalen te zoeken en te vertalen, om maar enkele voorbeelden te noemen. ik ben elke week met jongeren in gesprek over leven en geloven, vanuit de kerk waar we bij betrokken zijn

4. Over welke recente opdracht die je deed ben je erg tevreden?
In mijn laatste interim-opdracht in een organisatie in crisis heb ik mijn trainings-, coachings- en gesprek- en schrijfvaardigheden goed kunnen inzetten om rust en vertrouwen terug te brengen en de medewerkers weer perspectief te geven. In die zin ervaar ik de afwisseling van training- en coachingsopdrachten met af en toe een interimperiode als heel waardevol.

5. Wat is de belangrijkste les die je recent in je werk leerde?
De les die ik geleerd heb en steeds opnieuw te leren heb is dat het veel beter werkt als ik in staat ben de werkelijkheid zoals die zich voordoet te nemen zoals hij is en te onderzoeken wat ik het beste kan doen, in plaats van te schrikken, me betrapt te voelen of me kwaad te maken.