Klaas Kunst
Klaas Kunst (1950) studeerde Nederlands in zijn geboortestad  Groningen. Vanaf 1975 was hij werkzaam in het (beroeps)onderwijs. Daar groeide zijn belangstelling voor leerlingbegeleiding en schoolontwikkeling. Vanaf 1988 werkte hij bij een van de landelijke pedagogisch studiecentra. In die jaren was Klaas ook bestuurslid van de Nederlandse Vereniging voor Leerling-begeleiding, de NVL. Samen met Anne de Graaf publiceerde hij praktijkgerichte artikelen over (leerling-) begeleiding en over leiderschap & management in diverse onderwijstijdschriften. Hij was eindredacteur en (mede-) auteur van de succesvolle lessenreeks Mentorlessen in de Basisvorming (meer dan 250.00 exemplaren verkocht!). Bij Teleac-NOT maakte hij een aantal jaren deel uit van het projectteam van het populaire schooltelevisie-programma ‘Mentor Magazine’.

Klaas volgde de driejarige opleiding ‘Leiden en begeleiden van groepen in of van organisaties’ aan de Interactie Academie in Antwerpen. In die jaren is zijn enthousiasme voor de Systeem- en Communicatie Theorie gegroeid. Taal creëert werkelijkheid! Sinds 1997 is Klaas werkzaam bij het advies- en managementbureau Bestuur & Management Consultants (BMC) in Amersfoort: eerst als senior adviseur, daarna als manager van de marktgroep ‘Schoolontwikkeling’ en momenteel als managing partner van het bureau. In zijn denken over onderwijs staat het primaire proces, de leerling, steeds centraal! Zijn ideeën over leiderschap worden bepaald door twee, elkaar aanvullende, aspecten. Enerzijds de resultaatgerichte kant, vooral beïnvloed door ervaringen uit de sport, anderzijds de menselijke kant, beïnvloed door ervaringen uit de begeleidingssfeer. Adrenaline en warmte zijn de ingrediënten van succesvolle teams. Het een kan niet zonder het ander. De kunst van het leiderschap bestaat voor een belangrijk deel uit het verbinden van deze harde en zachte kant.

Anne de Graaf
Anne de Graaf (1951) werkte na zijn studie Theologie lange tijd in het voortgezet onderwijs. Op zijn school in Amsterdam werd vooral gewerkt met diverse vormen van vakgeïntegreerd onderwijs. Na zijn Opleiding Leerlingbegeleiding/Schooldecanaat aan de Hogeschool Holland in Diemen, werkte hij een paar jaar als docent leerlingbegeleiding aan diezelfde hogeschool. De persoon van de leraar/leerlingbegeleider maakt het verschil tussen geslaagde en minder geslaagde onderwijsleersituaties. Zelfkennis is in veel onderwijsleersituaties van meer belang dan vakkennis.

Een korte tijd was Anne als predikant werkzaam in de kerk. Hij werkte aan de rand van Amsterdam met en voor mensen die aan de rand van die rand terecht waren gekomen. In die tijd volgde hij zijn eerste opleiding in de Transactionele Analyse (TA). Het uitgangspunt van de TA: ‘Ik ben OK, jij bent OK!’ was prima te gebruiken in de pastorale- en hulpverleningssituaties waarin hij werkzaam was. In 1990 trad Anne in dienst van een van de landelijke pedagogische centra. Samen met Klaas Kunst schreef hij menig artikel over allerlei aspecten van begeleiding (van leerlingen en leraren!) in het onderwijs. Het werk voor dit centrum combineerde hij met het Hoofdredacteurschap van het Tijdschrift voor Leerlingbegeleiding (TvL), periodiek van de Nederlandse Vereniging voor Leerlingbegeleiding (NVL).

In 1997 stapte Anne, samen met Klaas Kunst en nog een drietal collega’s, over naar het advies- en managementbureau Bestuur & Management Consultants (BMC) in Amersfoort. BMC bood hen de mogelijkheid het denken over organisatieontwikkeling in een professionele omgeving verder te ontwikkelen.Trefwoorden in het werk dat hij doet voor allerlei organisaties in de publieke sector zijn: ontmoeting, verkenning en reflectie! Samen met Klaas Kunst, met wie hij nog steeds geregeld publiceert, heeft Anne het concept van de BMC Academie, een initiatief van BMC in samen werking met de Open Universiteit Nederland, ontwikkeld. De Academie wil vooral een ontmoetingsplatform zijn voor alle leidinggevenden in de publieke sector (overheid, onderwijs, zorg en welzijn). Immers: niet het volgen van kennismodules en het deelnemen aan vaardigheidstrainingen leveren de grootste bijdrage aan het leerproces, maar juist reflectie op eigen ervaringen.