Medewerkers zijn lange tijd beschouwd als human resources: bronnen van kennis, kunde, vaardigheid en energie voor het werk dat gedaan meot worden. Taal creëert werkelijkheid. Wie over mensen als 'bron' denkt en spreekt, kan al gauw menen dat mensen er zijn om uit te putten. Als een menselijke bron, een human resource, uitgeput is, dan boor je nieuwe bronnen aan. Een mens is echter geen bron waar je naar believen uit kunt putten. Een mens is allereerst een human being. Deze tijd vraagt om leiderschap dat duurzaam met hulpbronnen omgaat, maar vooral ook met mensen. We weten inmiddels dat de energiebronnen in onze wereld eindig zijn. We weten ook al lang dat mensen geestelijk en lichamelijk kunnen opbranden. Het boek 'Einstein en de kunst van duurzaam leidinggeven' helpt de leidinggevende de energiehuishouding van de medewerkers én die van zichzelf beter te managen.

Het boek biedt theoretische kaders uit de Transactionele Analyse, Group Relations Theory en de Systeem- en Communicatietheorie. Het is echter vooral een handreiking bij de zoektocht van leidinggevenden in een snel veranderende omgeving.